...แต่ฉันต้องอยู่ให้ได้...

ไม่ได้เขียนมานาน ...อีกแล้ว

แอบมาบ่น(อีกแล้ว)ดีกว่า เฮ้อ...  

ไม่ค่อยมีความสุขเลยหละ
รู้สึกเครียด  กดดันทุกวัน
มีงานตลอด

เวลาพักยาวๆ นอนยาวๆ อยากทำอะไรให้มีความสุขผ่อนคลายมากๆ
ก็รู้สึกผิด  รู้สึกไม่ดี
เพราะมีงานกองรอเป็นตั้ง

 เซ็ง

เหมือนจะคิดว่า เราไม่ได้เลวร้ายไม่สนใจเรียนขนาดนั้น...คงเอาตัวรอดได้มั๊ง

แต่ตอนนี้...รู้สึกเหมือนกับว่า แค่ไม่เลวมันจะผ่านไหมฟระ T-T

เรียนสี่ตัวมี Assignment สี่ตัวก็ว่าควรจะพอแล้วนะ
วิชานึง..ดั๊นนน แยกย่อย assignment เป็นกลุ่มมั่งเดี่ยวมั่ง
ควิซทุกอาทิตย์มั่ง สอบมั่ง การบ้านมั่ง
เรียกว่าขายผ้าเอาหน้ารอดกันไปทุกวันๆ

เหนื่อย

ทำงานต่อกันเยอะๆก็ขี้เกียจ  ไม่มีสมองจะทำ
แต่นอนก็ไม่ลง  เพราะมันไม่เสร็จ

เฮ้อ...

ขอแค่ผ่าน...

ใจจริงไม่ได้อยากเรียนแค่ผ่านสักหน่อย  ค่าเรียนตั้งแพง
ความรู้น่าสนใจมากมายให้เก็บ  ให้อ่าน

คำแก้ตัวก็คือไม่มีเวลาขนาดนั้น....ไม่ได้หัวไวขนาดนั้น  และเพราะมันต้องผ่านไง

ปล. พอใจกับเนื้อหาวิชาการเรียนการสอนมากนะ  แต่ว่า... เฮ้ออออ